Tour de France 5
Tour de France, deel vijf, 2010 
zaterdag 4 september t/m zaterdag 11 september 2010
De Mont Ventoux (1912 meter) staat bekend als één van de zwaarste fietsbergen in Frankrijk. Bekend en berucht vanuit de Tour de France. De laatste zeven kilometer fietsen in een kale rotsachtige omgeving met als toetje tot de finish een klim van 11%.
En toch de uitdaging aangaan om, als laatste buitencategorie col uit de USVA tour de France, deze ook bij op het lijstje te kunnen zetten.
Anne, Klaas-Arie, Evert, Matty, Bram, Truus en Johan gingen met ons deze sportieve uitdaging aan.
Zaterdag 4 september 2010 kwam de groep met de TGV vanuit Nederland naar Avignon.
.JPG "Gare TGV in Avignon")
Maar voordat we aan de beklimming konden beginnen hebben we eerst fietstochten gemaakt in de omgeving van Sault en Bedoin, waarin wij onder andere de mietjes-kant van de Mont Ventoux (vanuit Sault), Col de l’homme mort (1213 m.) en Col de la Liquiere (998 m.) bedwongen.
Beklimming Mont Ventoux
Samen met vele landgenoten die ook op vrijdag 9 september 2010 de uitdaging opzochten gingen wij vol goede moed de fietsen op. Met z’n allen gehuld in een geel USVA Tour de France fietsshirt kon de ‘echte’ beklimming beginnen. De beklimming van de Mont Ventoux begon net buiten het plaatsje Bedoin gestaag, maar al binnen enkele kilometers zaten we op een stijgingspercentage van gemiddeld 8%. Deze zou over de komende 22 kilometer niet afnemen, enkel af en toe stijgen.
Het was even wakker worden en opzoek naar het juiste klimritme, maar iedereen bleef rustig draaien en zo fietsten wij stukje bij beetje meer richting ons doel: de top van de Mont Ventoux.
In de rustpauzes onderweg zaten wij vlak langs de kant van de weg om de deelnemers aan de Mont-2-Ventoux-4-Cancer aan te moedigen. Welke op hun beurt ons weer aanmoedigden in ons gevecht. Een goede afleiding en motivatie om door te zetten.
Als begeleider op de fiets bewonder ik elk jaar weer de gedrevenheid, motivatie en doorzettingsvermogen van de groep. De kracht en de moed om hoe dan ook de top te bereiken. Maar ook de opgave om naast het fietsen in niet aangepaste omstandigheden zich te redden en daarin een weg te vinden. Ik vind het een eer om samen met hun deze uitdagingen aan te mogen gaan, zodat zij op eigen kracht hun doel kunnen bereiken.
De ontlading was voor iedereen het bereiken van het hoogste punt, de witte streep op het wegdek. Aangemoedigd door vele omstanders werd iedereen stuk voor stuk de laatste meters toegejuicht en met applaus binnen gehaald. De term ‘watcho’ (tegenovergestelde van macho) is een goede omschrijving van de emoties die loskwamen. Vol trots konden wij met z’n allen op de foto onder het bord: ‘ Sommet Mont Ventoux 1912 m.’ en daarbij genieten van een enorm uitzicht over het gehele gebied.
Ik wil, ook namens de mensen, een dankwoord richten aan de kampeerders van camping Le Méneque in Bedoin. Bedankt voor het hartverwarmende onthaal na de beklimming en jullie steun. Top!
De Tour de France toppers:
